Redacteur: Hans Dijk, Fotograaf: Stef Hoogendijk

Ook na de afgelopen dubbel tegen Quick Amersfoort zijn de honkballers van Storks nog ongeslagen in de Overgangsklasse. Zaterdag hadden de Hagenaars het in de uitwedstrijd bij de nummer drie wel erg moeilijk en werd een 3-1 achterstand pas in de slotfase omgebogen; 3-11. Zondag had de koploper in Kijkduin minder moeite en won met  5-0.

Alle honkballers en fans kennen de uitdrukking “it ain’t over ‘til the fat lady sings”. Oorspronkelijk komt deze term uit de opera-wereld, maar wordt ook al geruime tijd gebruikt in de Amerikaans sporten. Voor het eerst bij ijshockey, maar ook bij honkbal wordt de term gebruikt om aan te geven dat het volstrekt onvoorspelbaar is hoe een wedstrijd gaat eindigen. De wedstrijd van zaterdag tussen Quick Amersfoort en Storks was zo’n wedstrijd, waarin de uitslag pas aan het eind werd bepaald.

SH201706040009

Nullen
Lang zag het er naar uit dat Storks tegen het eerste verlies van dit seizoen zou gaan aanlopen. Het liep niet bij de Hagenaars. Te veel spelers kwamen op het honk zonder te scoren, omdat Quick op de juiste momenten nullen wist te maken. Overigens kwam Storks in de eerste inning wel op voorsprong door een 4-wijd voor Joran Berkhout, die daarmee Quinlan de Windt over de thuisplaat bracht. Berkhout zou in deze wedstrijd wederom van zich doen spreken, maar dat kwam later pas. De 0-1 werd door de thuisploeg direct in de eerste gelijkmakende slagbeurt gepareerd. Tot in de derde inning gebeurde er weinig, maar toen kwam Quick met 2-1 voor. Daarna waren de pitchers en de veldploegen weer lang de baas. In de zevende inning vergrootte Quick de voorsprong naar 3-1, waarna Storks startend werper Martin Kram werd gewisseld. Reliever Nick Winkel verving hem op de heuvel.

Achtste inning
En toen kwam de achtste slagbeurt voor Storks. Maar liefst twaalf slagmensen zouden daarin aan slag komen, waarbij Quick twee werpers moest gebruiken. De Haagse koploper scoorde in deze slagbeurt maar liefst zevenmaal door honkslagen van Tijani Dunlop, Quinlan de Windt, Jurriaan Dijk en Gino Gil. Verder was er een 2-honkslag door Giovanni Perez, een 3-honkslag door Niels Weis en een homerun door alweer Joran Berkhout. Aan het eind van de slagbeurt stond Quick plots achter met 3-8 en was het talrijk aanwezige, chauvinistische en negatief luidruchtige Amersfoortse publiek met stomheid geslagen. Hoe was zo’n ommekeer in de wedstrijd mogelijk? Het meegereisde Storks publiek was eveneens met stomheid geslagen, maar stond dolenthousiast op de banken te juichen.

Fat lady
Maar het was nog niet over. Storks scoorde in de slotinning nog eens drie punten. Andermaal Joran Berkhout sloeg Jurriaan Dijk en Niels Weis met een daverende 3-honkslag binnen. Dijk en Weis waren curieus genoeg achter elkaar door een geraakt werper op de honken gekomen. Berkhout scoorde zelf het laatste punt door een opofferingsslag van Randy van Hoek in het rechtsveld. Door het prima werpen van reliever en winnend werper Winkel werd de Quick slagploeg niet meer gevaarlijk en was de eindstand 3-11. Toen de fat lady begon te zingen waren de meeste Amersfoortse toeschouwers al weer thuis.

SH201706040008

Zondag
Op de zondag was de regie van de wedstrijd in handen van Storks werper Jurrian Koks. En hij zou het weer geweldig doen door de wedstrijd volledig uit te gooien met zevenmaal 3-slag, een keer 4- wijd en slechts vier honkslagen tegen. De Kijkduinse thuisploeg sloeg ook niet veel, maar wel op de juiste momenten. In de eerste slagbeurt kwam Niels Weis op het eerste honk, waarna Boudewijn van Elswijk liet zien dat hij het slaan nog niet verleerd is. Hij sloeg Weis en zichzelf binnen door een daverende homerun. Dat was achteraf gelijk de nekslag voor Quick al wisten de honkballers dat natuurlijk nog niet. Storks scoorde in de 5e, 7e en 8e inning steeds een punt en door het goede verdedigen van de veldspelers en het solide werpen van Koks stond na 2 ½ uur de einduitslag 5-0 voor Storks op het scorebord. De zestiende zege van de competitie was binnen.